この敦賀の港に、シベリアから、ポーランドの子どもたちが船で着きました。
ロシアの内戦のなかで、親の居場所も分からずにさまよっていた子どもたちです。
引き取ったのは、日本赤十字社でした。
Polish children arrived by ship from Siberia at this port of Tsuruga.
In the Russian civil war they had been wandering, not even knowing where their parents were.
The ones who took them in were the Japanese Red Cross.
Do tego portu w Tsurudze przypłynęły statkiem z Syberii polskie dzieci.
W czasie rosyjskiej wojny domowej błąkały się, nie wiedząc nawet, gdzie są ich rodzice.
Przyjął je Japoński Czerwony Krzyż.
日本赤十字社は、こう決めています。
「本件ハ國交上竝人道上寔ニ重要ノ事件ニシテ救援ノ必要ヲ認ムル」。
国と国のつきあいの上でも、人の道の上でも大事な件で、救う必要がある。だから引き取って養う、と。
大正九年(1920年)の七月、最初の一行がウラジオストクを出て、二十二日にこの敦賀に上陸しました。
子どもたちは東京で養われました。一回目は、あわせて三百七十五人です。
そのうち三百七十人は、アメリカのポーランド人の救助会へ送り出されています。
日本を発つとき、子どもたちは覚えた日本語で「有難ウ」と礼を言い、日本とポーランドの国歌を歌いました。
大正十一年(1922年)には、二回目の三百九十人が大阪で養われました。
この子どもたちは神戸から船でロンドンへ渡り、イギリスの船に乗り換えて、ダンチヒに着きました。
神戸を発つときも、子どもたちは両国の国歌を歌い、「有難トウ」と礼を言っています。
記録の二つの表を足すと、七百六十五人になります。
よく「日本が子どもたちを本国へ送り届けた」と言われます。
けれども記録では、一回目の子どもたちはアメリカへ送られ、船でヨーロッパへ向かったのは二回目の子どもたちです。
The Japanese Red Cross made its decision in these words.
"This matter is of real importance, both between nations and for humanity, and we recognise the need to help."
So the society would take the children in and look after them.
In July 1920, the ninth year of Taishou, the first group left Vladivostok and on the 22nd came ashore here at Tsuruga.
The children were cared for in Tokyo. The first round came to three hundred and seventy-five in all.
Of these, three hundred and seventy were sent on to a relief society of Poles in America.
When they left Japan, the children said "Arigatou" in the Japanese they had learned, and sang the national anthems of Japan and Poland.
In 1922, the eleventh year of Taishou, a second round of three hundred and ninety children was cared for in Osaka.
These children sailed from Kobe to London, changed there to a British ship, and reached Danzig.
Leaving Kobe, these children too sang both anthems and said "Arigatou."
Add up the two tables in the record, and it comes to seven hundred and sixty-five.
It is often said that "Japan sent the children home."
But in the record, the first children were sent to America, and it was the second group that sailed for Europe.
Japoński Czerwony Krzyż podjął decyzję takimi słowami.
„Sprawa ta jest naprawdę ważna, zarówno dla stosunków między państwami, jak i ze względów humanitarnych; uznajemy potrzebę pomocy."
Dlatego Czerwony Krzyż przyjmie dzieci i zapewni im utrzymanie.
W lipcu 1920 roku, 9. roku ery Taishō, pierwsza grupa wypłynęła z Władywostoku i 22. dnia zeszła na ląd tutaj, w Tsurudze.
Dzieci otrzymały opiekę w Tokio. W pierwszej turze było ich łącznie trzysta siedemdziesiąt pięć.
Spośród nich trzysta siedemdziesiąt wysłano do stowarzyszenia pomocy Polaków w Ameryce.
Wyjeżdżając z Japonii, dzieci podziękowały wyuczonym japońskim słowem „Arigatō" i zaśpiewały hymny Japonii i Polski.
W 1922 roku, 11. roku Taishō, druga tura, trzysta dziewięćdziesiąt dzieci, otrzymała opiekę w Osace.
Te dzieci popłynęły z Kobe do Londynu, tam przesiadły się na brytyjski statek i dotarły do Gdańska.
Odpływając z Kobe, także te dzieci zaśpiewały oba hymny i powiedziały „Arigatō".
Jeśli dodać liczby z dwóch tabel w dokumentach, wychodzi siedemset sześćdziesiąt pięć.
Często mówi się, że „Japonia odesłała dzieci do ojczyzny".
Ale według dokumentów pierwsze dzieci wysłano do Ameryki, a statkiem do Europy popłynęła druga grupa.
この話のもとになった記録の言葉です。ページは、その本に刷られたものです。
日本赤十字社史続稿(明治四十一至大正十一年)
第一囘ハ兒童ヲ西伯利ヨリ東京ニ收容シ給養ノ後在合衆國波蘭人ノ救助會ニ到ラシメタルモノ、第二囘ハ兒童ヲ西伯利ヨリ大阪ニ收容シ之ヲダンチヒマテ海上輸送セルモノトス
幸ニ生存スルモ其ノ父母兄弟ノ所在ヲ知ラサル者アリテ漂浪ノ兒童漸次多數ト爲レル
本件ハ國交上竝人道上寔ニ重要ノ事件ニシテ救援ノ必要ヲ認ムルニ付キ本社ニ於テ之ヲ收容シ給養スルコトト致スヘシ
兒童三百七十五名、附添三十三名ノ輸送ヲ了シタリ
同日浦潮出發同二十二日敦賀ニ上陸
福田會ト稱シ孤兒育養ヲ事業トスル慈善團體ニ交涉シ同會ノ深厚ナル同情ニ依リテ孤兒宿舍ノ一部ヲ無料供用セラレタルモノナリ
兒童三百七十名附添人三十二名ハ渡米ノ目的ヲ達成セリ
日頃覺エタル日本語ニテ「有難ウ」ト謝辭ヲ述ヘ日波兩國國歌ヲ高唱シテ最後ノ名殘ヲ留メ去レリ
三九〇外ニ附添人四六
兒童ハ何レモ惜別ノ情ヲ湛ヘ日波兩國ノ國歌ヲ高唱シ「有難トウ」ノ謝辭ニモ哀ヲ含ミ
倫敦ニ到著此ニテ英國船ニ乘換ヘ十一月初旬ダンチツヒニ到著セリ
PDF の後半 2 ページはガイド用です。読み上げる台本、語り方のコツ、事柄ごとに「どこまで言い切ってよいか」、記録の言葉と原本の切り出しが載っています。お客様用の面の裏に来ないよう、両面印刷で組んであります。